بامداد 27 اردیبهشت سال 1390 دو پرنده عشق و آزادی عبدالله و محمد فتحی توسط حکومت اسلامی بدارآویخته شدند. دو جوان که غایت آرزویشان نفس کشیدن درفضای عدالت و آزادی و برخورداری ازیک زندگی طبیعی مبتنی برحقوق برابرانسانها بود. اتحاد زنان ایران برای دموکراسی (ازاد) درودهای گرم و ابراز همدردی خود را به مادرو پدراین دوعزیزازدست رفته ، بانو مهوش علاسوندی و آقای بیژن فتحی گرامی که در دشوارترین شرایط و زیر فشارهای طاقت فرسا به رژیم جمهوری اسلامی نه گفتند، و هم چنین همسر عبدالله فتحی و بازماندگان آنها ابراز میدارد.
به مناسبت اولين سالگرد اعدام فرزندان عزيز آنها عبدالله و محمد فتحي مینا احدی کدام کلمه و کدام شعر ميتواند غم و درد عميق و جانکاه پدر و مادري را بيان کند٬ که عزيزترين کسان آنها به دست جلادان به قتل ميرسند. کدام اشک و آه ميتواند تسکيني بر دلهاي غمگين والديني باشد که در مقابل چشمان آنها و در روز روشن عزيزانشان را پاي چوبه دار ميبرند و در کمال وقاحت و سبعيت آنها را به قتل ميرسانند. امروز ٬ اولين سالگرد اعدام محمد و عبدالله فتحي است. روزي سياه در تاريخ حکومت اسلامي ايران٬ و روزي مهم در تاريخ مبارزه عليه اعدام.
در محکومیت انتشار فتوای ارتداد و حکم قتل شاهین نجفی هیچکس را نمی توان به دلیل عقایدش مورد تعقیب و تهدید جانی قرار داد در هنگامه این بیداد و استبداد، ماشین حاکمیت دینی سرعتی شتابان را برای قربانی نمودن مخالفان و منتقدان خود گرفته است، رژیم ولایت فقیه هر گونه اعراض و اعتراض به اساس حاکمیت خویش را محاربه با خدا قلمداد می کند، هنرمندان، نویسندگان، روزنامه نگاران و دگراندیشان به حکم انتقاد به استبدادسازی دین، محارب و مرتد شناخته می شوند.
صدور حکم قتل شاهین نجفی، هنرمند جوان کشورمان را شدیدا محکوم می نمایم و از جامعه بین الملل و تمامی آزادیخواهان جهان می خواهم در برابر این رفتار وحشیانه و قرون وسطایی حکومت اسلامی ساکت ننشیند و آنرا قاطعانه محکوم نمایند.
استبداد مذهبی حاکم بر ایران در طی سی و سه سال گذشته، با نهادینه کردن خشونت در تمام سطوح جامعه و تخریب کلیه ساختار های اجتماعی و فرهنگی، خشونت هدفمندی را بر علیه مردم کشورمان، بویژه جوانان، این سرمایه های ملی، سازماندهی کرده است.
در تاريخ معاصر ايران نمایش از 06 ارديبهشت 1391 ویدا حاجبی تبریزی شكلگيري حكومتهاي خودكامه بدون حضور روشنفكران كوتهبين و حقير ممكن نيست. اين گونه روشنفكران در عمل به رژيمي خدمت ميكنند كه مدعي مبارزه با آنند.....هانا آرنت از انقلاب مشروطیت تاکنون نزدیک به يک قرن است که جايگاه حقوق مدني زنان و مسئلة رهايي از قيد و بندهاي سنتي- مذهبي يکي از مسائل مورد مناقشه در فضاي سياسي جامعة ما بوده است. بي ترديد، در روند تاريخ سیاسی معاصر، استبداد و خودکامگي رژيمهاي حاکم، نقش روحانيت، و ريشهدار بودن فرهنگ زن ستیز، سد بزرگي در برابر آزادي و حقوق مدني جامعه، به ويژه حقوق مدني زنان بوده است.
در خصوص اعلام موجودیت اتحاد زنان ایران برای دموکراسی دوشنبه 16 آوریل 2012 مطالبه سهم ٥٠ در صدی زنان از قدرت سیاسی، از رؤیا تا واقعیت گوش کنید اعلام موجودیت سازمان سیاسی، اتحاد زنان ایران برای دموکراسینوشتۀ بیژن برهمندی خانم آزاد در باره خالی بودن جای زنان در درون سازمان های سیاسی، با اشاره به آنچه که خود «فضای مسموم» درون نیرو های سیاسی- چه چپ و چه راست- مینامد، اظهار امیدواری میکند که "اتحاد زنان ایران برای دموکراسی" بتواند با نقش آفرینی خود این فضای مسموم را متحول سازد
به اعتقاد من که زیستن در فضای مسموم جنگ ایران و عراق را تجربه کرده ام ، جنگ پدیده ای است زشت و غیر انسانی و درهر صورت و به هر شکل و به هر دلیلی استفاده از ابزار جنگ را غیر متمدنانه و غیر لازم میدانم. جنگ پدیده ای است که از بطن بدخوئی و سرشت نا تمام و ناکمال انسان سرچشمه میگیرد و زوائد تکامل نایافتگی آن بعدی از شخصیت بشر است که هنوز صیقل نیافته و تا رسیدن به مدارج والای انسانی قرون دیگر را نیز باید سپری کند.
توسط آقای کاظمینی بروجردی بنابه گزارشات رسیده به "فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران" روز چهارشنبه 23 فروردین آقای کاظمینی بروجردی را به دادگاه ویژه روحانیت برده و بار دیگر ایشان را تحت فشار قرارداند تا دست از اعتقادات خود بردارد.مسئولین دادگاه ویژه روحانیت به ایشان گفته اند که قبول دارند که رژیم اشتباهاتی داشته است ولی از ایشان خواسته اند که راه تقیه را برگزیند و دیگر به کمپین خود ادامه ندهد. مسئولین دادگاه آزادی و یا حتی رسیدگی درمانی به آقای کاظمینی بروجردی را مشروط به پذیرش یکی از این راهها عنوان کردند. .آقای کاظمینی بروجردی با شجاعت این بار نیز زیر بار نرفته و همچنان بر مواضع خود پایمردی کردند
به اتحاد زنان ایران برای دموکراسی ۱۸ فروردین ماه ۱۳۹۱ اعضای محترم اتحاد زنان ایران برای دموکراسی (ازاد)،
جنبش تکثرگرای زنان ایران، در سه دهه گذشته، با حضور گسترده تشکل ها و سازمان های گوناگون، سایت ها و نشریات متعدد و اجرای کمپین یک میلیون امضاء، در زمینه حقوق زنان برای بازنمایی مشکلات بغرنج زنان در جامعه دینی ایران و در راه رسیدن به دموکراسی، با اتکا به نافرمانی مدنی و مبارزه به دور از خشونت، روندی پر شتاب داشته و توفانی از تغییر و تحولات را در جامعه ایران ایجاد کرده است.
اتحاد زنان ایران برای دموکراسی (فارسی) ایراندا قادینلارین دئموکراسی اوغروندا بیرلی یی (ترکی) یەکیەتی ژنانی ئێران بۆ دێمۆکراسی (کوردی) ایران جنینانی تپاکی په دموکراسیا (بلوچی) اتحاد النساء الإيراني من أجل الديمقراطية (عربی) ایران عایال لارینینگ دموکراسی اوچین بیرلشیگی (ترکمنی) Iranian Women's Union for Democracy (IWUD) L’union des femmes iraniennes pour la démocratie
چگونه فرارسیدن بهار را تبریک بگویم، در حالی که بشریت در خزان عمر بسر می برد، آیا نوروز به معنای نوین روز نیست؟ چسان نو شدن روز را تجسم کنیم در زمانی که هیج روزی، تازگی نداشته و تقویم جاری، تکرار دردها و رنجها و مصیبتهاست!
آیا در فقر و فلاکت و اندوه وآه، عید، معنا دارد؟ روزگاری که خط فقر در یک ونیم میلیون تومان و خط فقر شدید در پانصد و هفتاد هزار تومان از سوی مسئولین امور اعلام شده و اکثریت قاطع ملت درآمدی در حد همین آمار دارند، آیا باز هم شادی و شادمانی مفهومی دارد؟
کلیک کنید و گوش فرا دهید نظرتان را از طریق سایت و یا ایمیل
This email address is being protected from spam bots, you need Javascript enabled to view it
با ما در میان بگذارید
اسماعیل خویی، شاعر ایرانی که از هواداران سازمان چریک های فدایی خلق ایران بوده است، از دشواری های غربت برای مجبور شدگان به ترک کشور پس از انقلاب ایران و دستاوردهای خود در دوران غربت می گوید و به اننقاد از خود، روشنفکران ایرانی و جنبش چپ می پردازد. روی عکس کلیک کنید
بامداد 27 اردیبهشت سال 1390 دو پرنده عشق و آزادی عبدالله و محمد فتحی توسط حکومت اسلامی بدارآویخته شدند. دو جوان که غایت آرزویشان نفس کشیدن درفضای عدالت و آزادی و برخورداری ازیک زندگی طبیعی مبتنی برحقوق برابرانسانها بود. 
در تاريخ معاصر ايران
فروردین ماه ۱۳۹۱
چگونه فرارسیدن بهار را تبریک بگویم، در حالی که بشریت در خزان عمر بسر می برد، آیا نوروز به معنای نوین روز نیست؟ چسان نو شدن روز را تجسم کنیم در زمانی که هیج روزی، تازگی نداشته و تقویم جاری، تکرار دردها و رنجها و مصیبتهاست!
